تبلیغات
حرف ها و خاطرات - فروهر
به حرف ها و خاطرات خوش آمدید ...
فروهر

 

از آنجا که فروهر و نگاره ی آن امروزه بگونه ای نمادین، نقش نمایندگی دین زرتشت را به خود گرفته است نیاز دانسته شد تا کمی بیشتر در این باره گفتگو شود. فروهر یکی از نیروهای جهان هستی است که در انسان نیز وجود دارد. این نیرو که سرچشمه اش همانا اهورامزداست، روشن کننده ی راه پیشرفت و نیروی پیش برنده و انگیزه دهنده است. واژه ی فروهرازدو بُن واژه ی "فرَ"  و "وَر" به هم آمده که فر یا فرا در چمِ "پیش" است

 و ور از دید پژوهندگان و زبان شناسان در چم پروردن، روییدن، بالیدن،

 پاگرفتن، باور داشتن، برگزیدن، استوان (ایمان) و مانند آنها آمده است.

فروهر و جهان فروهری از دیدگاه افسانه ی آفرینش

برابر با ترادادهای (سنت های) ایرانی و داستان آفرینش در دفتر "بُن دَهِش"،

 پیش از آنکه جهان گیتایی یا مادی آفریده شود، برابر آن در جهان مینوی هستی

 یافته بوده است تا سپس خود را به پیکر(قالب، شکل) گیتایی نمودار سازد.

 فروهر انسان نیز نخست در دنیایی مینوی شکل می گیرد، سپس به زمین آمده

 و پیکرگیتایی به خود می گیرد و سرانجام به جهان مینوی باز می گردد.

این افسانه بازگوی یک بنیاد است و آن این است که برای آفریده شدنِ

هر چیزِ گیتایی، نخست اندیشه و ایده و خواستِ آن در مینو شکل می گیرد

 و سپس نمود بیرونی پیدا می کند. بنابراین، هستی نخست در خرد و اندیشه ی

 اهورامزدا شکل گرفت و سپس به پیکرگیتایی درآمد.

از دیدگاه هستی، فروهر سه پایه دارد:

 1- پایه ی پیش از هستی

 2- پایه ی زندگی گیتایی

3- پایه ی زندگی پسین

در فرهنگ فارسی به جز واژه ی فروهر برای این سه پایه و شناساندن

 این نیرو نام ویژه ای نداریم. می توانیم آن را "برترین روان"، که نمودار

 روان پاکان و پارسایان و نیکوکاران و سودرسانان است بنامیم که به پیشرفت

 و رسایی رسیده و درخور همبستگی با جهان اهورایی هستند.

نگاره ی فروهر

در فرهنگ زرتشتی – ایرانی می توان از دو دیدگاه به این نگاره نگریست:

1-   از دید ملی و میهنی

2- از دید دینی

1- از دید ملی و میهنی

از دوران مادها و پس از هخامنشیان، فروهر جنبه ی میهنی و ملی داشت

 و در پیکره و سیمای شاهین تیزچنگ و بلندپروازی بود که آنرا نماد توانایی

، سربلندی، سرافرازی و فر و شکوه می دانستند وآن را آرم یا نشان ملی

 قرار داده و پرچم های خود را به نما و سیمای شاهین می آراستند.

همانگونه که اکنون پرچم برخی از کشورها دارای نگار شاهین یا عقاب است.

2- از دید دینی

چرا این نیروی مینوی و پرتو اهورایی به پیکره و نگاره ی کنونی درآمده است؟

ایرانیان برای این نیروی مینوی که بن مایه ی بنیادین آن جنبش و پیشرفت

 به سوی رسایی، فرامایگی و والایی است، هیچ پیکره یا نگاره ای را بهتر

 و شایسته تر از شاهین نیافتند و آنچه را که در گذشته نشانه ی فر و شکوه

 و سربلندی و سرافرازی بود و جنبه ی ملی و میهنی داشت با اندک دگرگونی

 در سر و پای شاهین به سیمای کنونی درآوردند تا هم بنمایه ی مینوی را

نشان دهند و هم نمودار سربلندی و سرافرازی ایرانیان باشد.






این مطلب توسط پرنیان  روز دوشنبه 19 تیر 1391 در ساعت 04:28 ق.ظ نوشته شد | نظرات()